انسان کهنه را بیرون کن و انسان جدید را بپوش

(افسسیان ۴:۲۰–۳۲؛ کولسیان ۳:۵–۱۰)

یعنی طبیعت و رفتار قدیمی خود را کنار بگذار و ویژگی‌های تازهٔ مسیح را در خود بپذیر.

تمام روابط خود را با شیطان و قلمرو تاریکی قطع کن

دوم قرنتیان ۶:۱۴–۱۸؛ افسسیان ۵:۱۱–۱۲)

یعنی هیچ رابطه‌ای با اعمال یا افراد ناپاک نداشته باش.

ذهن، افکار و هرآنچه داری را هر روز پاک نگاه دار تا خدا در درونت بماند

(اول قرنتیان ۳:۱۶–۱۷؛ رومیان ۱۲:۱–۲)

با تمرکز بر چیزهای نیکو و پاک (فیلیپیان ۴:۸–۹)،

با دوری از شهوات جسم (اول پطرس ۲:۱۱)،

با فروتنی و تسلیم در برابر خدا (یعقوب ۴:۷)،

و با تقدیس از طریق کلام خدا (یوحنا ۱۷:۱۷).

 دنیا تو را دشمن خواهد داشت

(یوحنا ۱۵:۱۸–۱۹؛ ۱۷:۱۴؛ متی ۵:۴۴–۴۸)

چون تو دیگر از آنان نیستی، بلکه از ملکوت خدایی.

اما باید دشمنان خود را دوست بداری و برای ایشان دعا کنی..

دنیا تو را آزار خواهد داد.

(یوحنا ۱۵:۲۰–۲۱؛ ۱۶:۳۳؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۲)

تفاوت میان «آزار» و «اتهام» را بشناس.

آزار یعنی رنجی که برای ایمان به مسیح متحمل می‌شوی،

اما اتهام یعنی سخنان دروغی که درباره‌ات می‌گویند.

دنیا تلاش خواهد کرد تو را به رفتارهای قدیمی بازگرداند.

(یعقوب ۴:۷؛ امثال ۱:۱۰–۱۵)

ولی تو باید در برابر وسوسه‌ها مقاومت کنی و از آن‌ها بگریزی.